Je kindertijd is niet voorbij — ze leeft nog steeds in jou
Veel mensen zeggen: “Dat was toen, in het verleden. Nu ben ik volwassen.”
Ze denken dat hun opvoeding hen misschien wat heeft gevormd, maar verder weinig invloed meer heeft.
Toch is dat vaak juist de reden waarom ze blijven vastlopen. Ze herhalen oude patronen, reageren vanuit oude wonden en verwarren overleven met leven.
Want de waarheid is: je verleden ligt niet achter je. Het leeft ín je.
Zoals een boom groeit met ringen van elk seizoen, zo draag jij elke ervaring nog steeds in je mee.
De pijn, schaamte, angst of afwijzing van vroeger hebben de bril gevormd waardoor je vandaag de wereld bekijkt.
De copingmechanismen die toen nodig waren, werken nu vaak tegen je - zonder dat je het soms doorhebt.
Je kunt verhuizen, afstand nemen, of het contact met je familie verbreken. Maar zolang je innerlijk niet loskomt van je verleden, blijft het jouw heden kleuren.
Echt helen begint wanneer je herkent dat de stem van vroeger nog in je hoofd spreekt - en dat je vandaag mag kiezen om een andere stem te volgen. Als je beseft dat je reacties in je volwassen leven, bepaald zijn door hoe je vroeger geleerd hebt om te reageren.
Groeien betekent: steeds meer jezelf worden, los van hoe je familie of omgeving jou heeft geprogrammeerd. Niet meer meebewegen met hun ‘tien geboden’, maar rustig, helder en trouw blijven aan wie je in essentie bent.
Vrijheid begint niet bij vergeten. Ze begint bij erkennen wat nog steeds in je leeft.
Meer lezen ? Download mijn gratis e-boek "De Erfenisgids"
